Non actiefstelling

Non actiefstelling is een middel van werkgevers om een werknemer tijdelijk te beletten zijn werkzaamheden te verrichten. Omdat de wet weinig regelt over deze sanctie, bijgaand een opsomming van voorwaarden waaraan een non actiefstelling moet voldoen. Tevens gaan we in op de  konsekwenties ervan voor betrokkene.

Vormen van non actiefstelling

We onderscheiden twee vormen van non actiefstelling:

• De non-actiefstelling als disciplinaire maatregel die gerelateerd is aan verwijtbaar gedrag bij de werknemer, ook wel schorsing genaamd;
• Maar steeds vaker wordt het middel van non-actiefstelling toegepast in situaties waarbij van enig verwijtbaar gedrag geen sprake is. Bijvoorbeeld indien de functie van een medewerker is vervallen in het kader van een reorganisatie. Van non-actiefstelling kan ook sprake zijn indien partijen met wederzijds goedvinden de arbeidsovereenkomst wensen te beëindigen.

Voorwaarden rechtsgeldige non actiefstelling

Tenzij anders overeengekomen in de arbeidsovereenkomst zijn voor een rechtsgeldige non-actiefstelling de volgende elementen van belang:

• Zwaarwegende redenen
• Schriftelijke mededeling
• Tijdelijk karakter

Zwaarwegende redenen

Uit een oogpunt van goed werkgeverschap rust op een werkgever de verplichting om de werknemer toe te laten tot zijn werkplek. Een werkgever die zijn werknemer op non-actief stelt moet daarvoor zwaarwegende redenen hebben:

• Een verdenking dat de medewerker zich schuldig heeft gemaakt aan ernstige feiten zoals diefstal. Gedurende de periode dat de medewerker op nonactief staat, kan dan het onderzoek plaatsvinden naar het vermeende verwijtbare gedrag van de werknemer;
• Een onwerkbare werksituatie als gevolg van een onhoudbare opstelling door de medewerker;
• De functie van de medewerker vervalt als gevolg van een reorganisatie. In de regel geschiedt de non-actiefstelling dan met instemming van de medewerker.

Schriftelijke mededeling

Het is aan te bevelen om in het schrijven ook nadere details op te nemen over zaken als de duur van de non-actiefstelling en het feit of er al dan niet sprake is van loondoorbetaling.

Tijdelijk karakter non actiefstellin

Voor een rechtsgeldige non actiefstelling is essentieel dat die een tijdelijk karakter draagt. Gedurende de periode dat de werknemer op non actief is gesteld dient de werkgever een onderzoek op te starten naar de vermeende feiten danwel een ontslagvergunning voor de betrokken medewerker aan te vragen bij UWV werkbedrijf.

Non actiefstelling en loondoorbetaling

Een werknemer die op non-actief is gesteld en daardoor zijn werkzaamheden niet kan uitvoeren, behoudt volgens de geldende rechtspraak wel het recht op loondoorbetaling. In beginsel komen de financiële konsekwenties van de maatregel dus voor rekening van de werkgever, tenzij daar expliciet van afgeweken is in de arbeidsovereenkomst of bij CAO. Bij twijfel wordt aangeraden het loon gewoon door te betalen!

Ten onrechte op non actief gesteld

Een werkgever is aan stringente voorwaarden gebonden als hij een medewerker op non actief wil stellen.  Indien achteraf blijkt dat de sanctie onzorvuldig of wellicht onterecht is toegepast, dan kan dat aanzienlijke financiële repercussies hebben.

De betrokken medewerker kan via de kantonrechter opheffing van de maatregel vorderen. Werd de non-actiefstelling onterecht toegepast, dan kan men de werkgever voor de schade aansprakelijk stellen. Niet denkbeeldig is dat de rechter een loonvordering met wettelijke rente én verhoging, alsmede een vordering tot vergoeding van (immateriële) schade zal honoreren. Werkgevers moeten een non-actiefstelling dan ook met grote terughoudendheid en zorgvuldig toepassen.